Συχνά, όταν ακούμε την λέξη “Ιρλανδία”, συγκεκριμένες λέξεις έρχονται στον νου. Μπύρα (guiness), μουσική και ένας μόνιμα συννεφιασμένος ομιχλώδης καιρός. Στην πραγματικότητα, λίγοι από τους Έλληνες που αποφάσισαν να εγκατασταθούν στο εξωτερικό αναζητώντας μια καλύτερη τύχη επέλεξαν την Ιρλανδία ως χώρα προορισμού. Συνολικά η Ελληνική Κοινότητα της Ιρλανδίας δεν μετράει πάνω απο 600 Έλληνες στο νησί των 4.000.000 κατοίκων!
Οι γνώμες Ελλήνων ταξιδιωτών που επισκέπτονται την χώρα για μερικές ημέρες απέχουν αρκετά απο την πραγματική εικόνα του “σμαραγδένιου νησιού” όπως έχει χαρακτηριστεί λόγω της υπερβολικής έκτασης πρασίνου που οφείλεται στο υγρό και βροχερό Ατλαντικό κλήμα. Οι περισσότεροι έχουν χαρακτηρίσει τους Ιρλανδούς σαν τους “ζεστούς” βόρειους, τους “φιλόξενους”, τους “γλεντζέδες”. Η πραγματικότητα όμως είναι ιδιαίτερα περίπλοκη και σίγουρα μια επίσκεψη και μόνο δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά μια μικρή γεύση της πραγματικότητας, ίσως στην περίπτωση της Ιρλανδίας μια επαφή με το ακριβό “περιτύλιγμα”.
Πολλές φορές λανθασμένα ταυτίζουμε τους Ιρλανδούς που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στο εξωτερικό με τους αυτόχθονες. Σε γενικές γραμμές, οι κάτοικοι του νησιού αυτού είναι φυλετικά δεμένοι μεταξύ τους σε υπερβολικό βαθμό θα μπορούσα να πω, γεγονός που ίσως οφείλεται στις κακουχίες του παρελθόντος. Η παρουσία και ο ρόλος της οικογένειας είναι εντονότατος σε όλες τις βαθμίδες του κοινωνικού ιστού. Οι Ιρλανδοί δείχνουν να είναι δραστήριοι, απλοί και καθημερινοί. Είναι λαός που έχει προσφέρει αρκετά στις τέχνες με παγκοσμίως αναγνωρισμένους συγγραφείς όπως Oscar Wild, James Joyce… Μεγάλη είναι και η πολιτισμική κληρονομιά των Ιρλανδών στην μουσική όπου πέρα από την Κέλτικη, ροκ Ιρλανδικά συγκροτήματα όπως οι U2, οι μοναδικοί Thin Lizzy είναι παγκοσμίως γνωστά. Η Κέλτικη gealic γλώσσα είναι ακόμα ζωντανή παρά την ευρεία καθομιλουμένη Αγγλική! Σημαντικοί επαναστάτες επίσης όπως ο James Larkin και διάφορα κινήματα εμφανίστηκαν κατα καιρούς που όχι μόνο πυροδότησαν τον αγώνα για απελευθέρωση της χώρας από τον Βρετανικό ζυγό, αλλά ενέπνευσαν διεθνώς και άλλες χώρες να αγωνιστούν ενάντια στους κατακτητές.
Για πρώτη φορά επισκέφθηκα την χώρα το Νοεμβριο του 2006 σαν ένα τυπικό ταξίδι. Οι βλέψεις μου για εξωτερικό ήταν έντονες αλλα την Ιρλανδία δεν την είχα ποτέ στα υπόψη μου. Τελικώς το ταξίδι κράτησε χρόνια…
Οι περισσότεροι έχουμε στην φαντασία μας μια Ιρλανδία με υπερβολικά εξασθενημένη οικονομία, μια χώρα που μαστίζεται απο φτώχεια, ανεργία και αναγκαστική μετανάστευση των ντόπιων σε Αμερική, Αυστραλία, Ηνωμένο Βασίλειο και διάφορα άλλα μέρη της Ευρώπης καθώς και την καταπίεση των Ιρλανδών από του Άγγλους ιμπεριαλιστές και εργοδότες και τις εντονότατες διακρίσεις και απροκάλυπτο ρατσισμό που βίωσαν ως μετανάστες. Παρόλα αυτά η εικόνα της χώρας εν έτη 2006 δεν θύμιζε τίποτα από αυτό το ζοφερό παρελθόν. Η οικονομική έκρηξη του “Κέλτικου Τίγρη” ως αποτέλεσμα της υπερβολικής συσσώρευσης ξένου κεφαλαίου μεταμόρφωσε την χώρα από μία αγροτική περιφέρεια σε έναν “καπιταλιστικό παράδεισο” και συνεπώς πόλο έλξης φτωχών μεταναστών κυρίως από τις πρώην “κομμουνιστικές” χώρες αλλα και αγαπημένος προορισμός αιτούντων ασύλου από χώρες του κακώς λεγόμενου “Τρίτου Κόσμου”. (Δείτε ντοκιμαντέρ στο παραπάνω play-list “Έρευνα: Το Ιρλανδικό Μοντέλο” που αναλύει την οικονομία της Ιρλανδίας από τα χρόνια της ραγδαίας ανάπτυξής μέχρι την τελική κατάρρευση). Συνολικά το έτος 2006 οι μετανάστες αριθμούσαν το 20% του συνόλου της χώρας που οι δείκτες ανεργίας έδειχναν 4%. Η τεράστια δημογραφική αλλαγή σίγουρα επηρέασε την κοινή γνώμη των πολιτών. Εκατοντάδες οι ρατσιστικές επιθέσεις κάθε χρόνο με αποκορύφωμα την δολοφονία δύο Πολωνών μεταναστών από δεκαεξάχρονο τον Φλεβάρη του 2008 και ενός Εσθονού, του Valerii Ranert τον Απρίλη του 2007 (πηγή: Red Cart, Άρθρο: Polish murder latest attack on foreign nationals). Πάρα πολλές ιστοσελίδες προπαγανδίζουν “κρατήστε την Ιρλανδία λευκή”, “η Ιρλανδία για τους Ιρλανδούς”, “θάνατος στους Νέγρους”.
Η εικόνα λοιπόν με την οποία τα καθεστωτικά Μέσα Ενημέρωσης παρουσιάζουν την χώρα απέχει ριζικά από την πραγματικότητα. Βάση στατιστικών της ICAP Α.Ε (2000) το 64% απαντά θετικά στην ερώτηση “πιστεύετε πως η μετανάστευση είναι καλό ή κακό πράγμα για την χώρα σας” καθιστώντας την Ιρλανδία στην κορυφή των ποιο φιλόξενων χωρών. Πως όμως είναι δυνατόν μια τόσο θρησκευόμενη συντηρητική κοινωνία να παρουσιάζεται ως δεκτική σε άτομα διαφορετικών πολιτισμικών ηθών την ώρα που πλήθος προπαγανδιστικού νεοναζιστικού περιεχομένου υλικό διοχετεύεται στο internet από Ιρλανδούς υπερσυντηρητικούς; (Δεν θα έπρεπε να παραλείψω πως στην χώρα αυτήν οι αμβλώσεις είναι παράνομες και επιτρέπονται μόνο κάτω από ορισμένες συνθήκες ενώ το 1992 οι Ιρλανδοί καταψήφισαν την νομιμοποίηση των διαζυγίων)!!! Βάση έρευνας του κρατικού καναλιού RTE “το 80% των ερωτηθέντων είναι θετικοί με το νέο πλέον πολυπολιτισμικό πρόσωπο της Ιρλανδίας, αλλά ο ίδιος αριθμός επιθυμεί περιορισμό αριθμού μεταναστών που ζούνε στην χώρα. Το 60% δήλωσε ενάντια στην απέλαση του Νιγηριανού φοιτητή Olukunle Elunkanlo. Δύο στους τρεις Ιρλανδούς δεν έχουν κάποιον αλλοεθνή φίλο και 3 στους 10 δεν θα ήθελαν τα παιδιά τους να παντρευτούν μετανάστη. Όμως το 66% υποστηρίζει πως οι αιτούντες για άδεια παραμονής πρέπει να λάβουν θετική απάντηση” (2000). 10 χρόνια μετά, όπως δημοσιεύουν οι Irish Times, το 72% των πολιτών δηλώνει πως θα πρέπει η μετανάστευση εντός της χώρας να περιοριστεί. Το 43% λέει πως πρέπει αρκετοί μετανάστες να εγκαταλείψουν την χώρα ενώ το 29% πιστεύει πως όλοι πρέπει να απελαθούν. Το 81% των ατόμων από 18-24 χρονών θα ήθελε να δει τον αριθμό των μεταναστών να περιορίζεται. Αρνητική είναι και η στάση των Ιρλανδών επίσης απέναντι στους νομάδες (traveller community) με έναν στους πέντε ερωτηθέντες να δηλώνει πως θα ήταν σωστό να καταργηθεί η Ιρλανδική υπηκοότητα από αυτούς!
Προφανώς το Ιρλανδικό λόμπι στην απέναντι γωνιά του πλανήτη θα απολαμβάνει τα εκατομμύρια δολάρια, κέρδη απο τις τουριστικές καμπάνιες με το σήμα κατατεθέν “cead mille failte” (που στα Ιρλανδικά σημαίνει χίλια καλωσορίσματα), σίγουρα οι εργοδότες θα απολαμβάνουν τα χαμηλότερα ημερομίσθια των “αυστηρά πειθαρχημένων Πολωνών” έναντι κάποιων απαιτητικών “ακαμάτηδων Ιρλανδών”. Η “φιλική” Ιρλανδία λοιπόν δεν ήταν παρά ένα κατασκεύασμα της επεκτατικής νεο-φιλελεύθερης πολιτικής των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναμφισβήτητα η ιδέα που έχουμε οι περισσότεροι Έλληνες για την Ιρλανδία (η Ελλάδα του Βορρά) είναι πλήρως λανθασμένη. Ο αλκοολισμός κυριαρχεί στην διασκέδαση. Η απάθεια, η έλλειψη δράσης και οργάνωσης για πολιτική αλλαγή (όπως αναφέρει και η πρόεδρος της Ελληνικής κοινότητας στο παραπάνω ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα αν οι κυβερνήσεις λάμβαναν παρόμοια μέτρα λιτότητας θα ξεκινούσε επανάσταση), το μίσος προς οτιδήποτε διαφορετικό για οτιδήποτε μη παραδοσιακό, η αντι-κομμουνιστική υστερία που θέλει την αριστερά υπεύθυνη για την “εθνοκάθαρση” λόγω της μαζικής “εισβολής μεταναστών”, ο εντονότατος κομφορμισμός είναι χαρακτηριστικά της σύγχρονης Ιρλανδικής νοοτροπίας. (Δεν είναι άλλώστε τυχαίο που οι περισσότεροι Ιρλανδοί στις Η.Π.Α έχουν στελεχώσει τα σώματα ασφαλείας!)
Ας πάρουμε μερικά παραδείγματα σχολιαστών από διάφορα blogs και ιστοσελίδες που επιβεβαιώνουν το πόσο απέχει η mainstream εικόνα της σύγχρονης Ιρλανδίας από την τραγική πραγματικότητα. Από intelligent life (Άρθρο: Ireland, a xenophobic melting pot). “Οι ρατσιστικές παρενοχλήσεις είναι αγαπημένο σπορ των Ιρλανδών” λέει ένας χρήστης. “Οι αλλοδαποί αποτελούν αντικείμενο ρατσιστικής επίθεσης. Η αστυνομία δεν θα κάνει τίποτα. Το ασθενοφόρο θα αρνηθεί να έρθει σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, εάν είσαι αλλοδαπός” συνεχίζει άλλο σχόλιο. Λίγο αργότερα Ιρλανδοί “αγανακτησμένοι πολλιτες” απαντάνε “είναι καιρός να εκδιωχθούν όλοι οι αλλοδαποί από τη χώρα μας με τη βία αν χρειάζεται. Εγώ μαζί με πολλούς άλλους νεαρούς άνδρες θα πάρουμε σύντομα τον νόμο στα χέρια μας με σκοπό να καθαρίσουμε την πόλη μας, Carrickmacross, απο τους ξένους. Ζήτω ο Χίτλερ“. Αξίζει να δώσετε περαιτέρω προσοχή στα υπόλοιπα σχόλια του άρθρου τόσο Ιρλανδών όσο και μεταναστών που έζησαν στην χώρα. Το ποιο ενδιαφέρον όμως debate βλέπουμε στο Inside View (Άρ
θρο: Racism in Ireland). 1) “Υπάρχει ένα τεράστιο κενό ανάμεσα στην εικόνα της Ιρλανδίας όπως παρουσιάζεται στο εξωτερικό και στην πραγματικότητα. Δεν έχω συναντήσει ποτέ αλλοδαπούς εδώ που να νοιώθουν ευχαριστημένοι. Τα προβλήματα είναι πάρα πολλά αλλά ένα από τα χειρότερα είναι οι διακρίσεις και η έλλειψη εντιμότητας στο εργασιακό περιβάλλον… Εκτός από μια μικρή μειοψηφία ατόμων με υψηλή μόρφωση και διεθνή εμπειρία, οι περισσότεροι Ιρλανδοί δεν είναι μόνο ενδημικά ρατσιστές και σοβινιστές, αλλά αγνοούν πλήρως το φαινόμενο ρατσισμού. Στην δική τους νοοτροπία, η συμπεριφορά αυτή είναι φυσιολογική και δικαιολογημένη, δεδομένου ότι η παιδεία τους είναι εξαιρετικά εθνικιστική… Ελάχιστοι από αυτούς κατανοούν το γεγονός ότι σε άλλες χώρες δεν μεγαλώνουν τα παιδιά τους οι άνθρωποι με υπερ-εθνικιστικά και κατά κάποιον τρόπο φασιστικά φρονήματα” (30 Ιουλίου 2008). 2) “ξυλοκοπήθηκα άσχημα από 3 ή 4 Ιρλανδούς άνδρες όταν επέστρεφα από την βιβλιοθήκη ένα βράδυ. Δεν ήταν μεθυσμένοι, δεν ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών δεν μου ζήτησαν το κινητό ή το πορτοφόλι μου. Με χτυπούσαν τόσο άσχημα που άρχισα να αιμορραγώ, φωνάζοντας μου “”Πάκι” πάνε πίσω στην χώρα σου”. Δεν είμαι Πακιστανός. Είμαι από τον Μαυρίκιο” (11 Αυγούστου 2009). 3) “Ζω στην Αγγλία, αλλά είμαι Ιρλανδός. Παντρεύτηκα ένα μη λευκό κορίτσι πριν από 25 χρόνια. Αλλά η οικογένειά μου με αποκήρυξε για 15 χρόνια. Ακόμη και σήμερα, η μητέρα μου αρνείται να αναγνωρίσει τα παιδιά μου-τα εγγόνια της. Επέστρεψα με τη γυναίκα μου πριν από 10 χρόνια για για την κηδεία του πατέρα μου, ήταν σαν να έκανα βουτιά 100 χρόνια πίσω, σαν στον νότο των Η.Π.Α με τον κατάφωρο ρατσισμό. Όταν επικοινωνώ με την μητέρα μου κάθε εβδομάδα είναι σαν να ακούω μια νεοναζιστική ομιλία, δεν μου αναφέρει τίποτα άλλο παρά μόνο για τους μετανάστες”΄ίσως το ποιο ενδιαφέρον σχόλιο από Ιρλανδό χρήστη ενώ στο Ιταλικής προέλευσης ιστολόγιο Loranablog, (Άρθρο: The social network as a tool to isolate socially dangerous people), παραθέτουμε αυτολεξεί το σχόλιο “I AM PROUD TO BE IRISH AND TO INFORM YOU WE GONNA SPLIT ALL THE HEADS OF THE ITALIAN CUNTS WHO LEECH OUR JOBS IN THE FAIR COUNTRY IRELAND. I HOPE YOUR MOTHER AND YOUR FAMILY WILL DIE TONIGHT. FINGERS CROSSED. GO BACK TO YOUR GREAT NAPOLI PIZZA MAN“
Ο ρατσισμός λοιπόν στην Ιρλανδία είναι εντονότατος. Σχόλια όπως τα παραπάνω μονοπωλούν όχι μόνο στο διαδύκτιο αλλα και στην καθημερινή ζωή. (Διαβάστε επίσης από τον Irish Independent: I’m sick of being racially abused,It’s time to tackle racism in society)
Παρά το γεγονός όπου πολλοί αναλυτές υποστήριξαν κατά καιρούς πως η “η φτώχεια στην Ιρλανδία έχει περάσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας”, επικίνδυνες ζωνες-γκέτο (εργατικές συνοικίες) είναι ορατές ακόμη και στο κέντρο του Δουβλίνου. Ζητιάνοι, ναρκομανείς, έφηβοι εξαρτημένοι από το αλκοόλ κάνουν έντονη την παρουσία τους στις περισσότερες περιοχές της πρωτεύουσας και πολλά άλλα μέρη της Ιρλανδικής επικράτειας. Βία, ρατσισμός, προκαταλήψεις, θρησκοληψία, φονταμενταλισμός, Ισλαμοφοβία κοινωνικές ανισότητες είναι μερικά από τα εντονότερα προβλήματα που καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει η χώρα. Οι συμμορίες ανηλίκων και δολοφονίες νεαρών ατόμων είναι συχνά πρωτοσέλιδα. Παράλληλα η έλλειψη υποδομών σε ότι αφορά τις δημόσιες συγκοινωνίες καθιστούν την καθημερινή ζωή ανυπόφορη. Οι ελλείψεις στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας επιβαρύνουν επιπλέον την ανάπτυξη θετικών συνθηκών διαβίωσης. Η καλλιέργεια κριτικής σκέψης απουσιάζει στους νέους όπου η υπερκατανάλωση αλκοόλ είναι ο μοναδικός τρόπος διασκέδασης των περισσότερων.
Ποιο θα είναι το μέλλον αυτής της χώρας; Θα μου ήταν εξαιρετικά δύσκολο να απαντήσω στην ερώτηση αυτήν καθώς δεν μπορώ να δω κάτι το θετικό σε μια τόσο υποβαθμισμένη κοινωνία!!! Για την ώρα όμως οι περισσότεροι Ιρλανδοί δηλώνουν έτοιμοι … να εγκατασταθούν σε κάποια άλλη χώρα, γεγονός ιδιαίτερα οξύμωρο αν υποθέσουμε πως η συντριπτική πλειοψηφία τάσσεται υπέρ της μαζικής απέλασης μεταναστών που κατοικούν στην χώρα!
Αφήστε το σχόλιό σας
Διαβάστε επίσης
6 Comments
Το Black Fox αναζητά την πλέον ενεργή συμμετοχή σας. Τώρα έχετε την δυνατότητα να δημοσιεύσετε άρθρο
…για όλα τα τελευταία νέα
Loading ...
22/04/2010 @ 18:01
Δεν νομίζω οτι θα σ’αντιμετωπίσουν ρατσιστικά για τον λόγο οτι είσαι τουρίστας. Για μετανάστευση όμως ούτε να το σκέφτεσαι. Όσο για τα περι Guiness και ξωτικά, κι εδώ στην Αγγλία μια χαρά το ίδιο τοπίο βλέπεις.
22/04/2010 @ 16:00
Έχω χάσει κάθε ιδέα… Δεν θέλω να πάω σε μια χώρα διακοπές, για να δώσω τα λεφτά μου και να με αντιμετωπίσουν ρατσιστικά για οτιδήποτε έχω διαφορετικό από εκείνους. Πόσο μάλλον να μεταναστεύσω τελικά εκεί. Νομίζω τελικά θα πάρω Guiness από το σούπερ, θα βάλω τους Flogging Molly στο τέρμα και θα πίνω μέχρι να δω ξωτικά στην αλλη άκρη του ουράνιου τόξου. :ΡΡ
22/04/2010 @ 14:59
Να σου πω την αλήθεια, άλλο τουρίστας και άλλο μετανάστης. Οι Ιρλανδοί με τους τουρίστες τα πάνε καλά αρκεί να είναι λευκοί και όχι μουσουλμάνοι. Απο την στιγμη που μαθαίνουν πως μένεις εκεί θα φέρουν τα πάνω κάτω προκειμένου να σε κάνουν να νοιώσεις άβολα με σκοπό να φύγεις. Αυτό τουλάχιστον καταλαβαίνει η πλειοψηφεία των μεταναστών που ζουν εκεί.
22/04/2010 @ 14:23
Wow!! Να κάτι που δεν είχα καθόλου υπόψη για την Ιρλανδία. Μου αρέσει πολύ η ιρλανδική μουσική, ειδικά όταν συνδυάζεται με την punk, το ιρλανδικό τριφύλλι, τα ξωτικά και τα σχετικά, και πριν διαβάσω αυτό το κείμενο ήμουν θετική στο να πάω να μείνω στην Ιρλανδία, αν μου δινόταν η ευκαιρία. Απογοητεύτηκα!!
16/04/2010 @ 19:38
ΑΡΑΜΠΑΣ καθόλου παράξενο η Ιρλανδία να βρίσκεται σε τέτοια χάλια κατάσταση. Πρόκειται για μια σάπια κοινωνία δίχως υποδομές, δίχως παιδεία, δίχως τίποτα στην ουσία. Ένας λαός που κατάκτησε την ελευθερία του από τους ιμπεριαλιστές Άγγλους αλλα τα μυαλά των ανθρώπων παραμένουν υποδουλωμένα στο small town syndrome.
“οι Ιρλανδοί πρέπει να γονατίσουν και να σκύψουν το κεφάλι χαμηλά, εμπροστά στους μετανάστες εργάτες” σωστά γιατί και αυτοί έβαλαν το χεράκι τους στον ιμπεριαλισμό. Υποσκιάστηκε βλέπεις από το θηρίο της Βρετανικής αυτοκρατορίας και όλοι αγνοούν τα εγκλήματα καθολικών ιερέων σε αποστολές στην Αφρική. Σάπια κοινωνία που δεν την σώζει τίποτα.
08/04/2010 @ 20:48
Πριν από 60 χρόνια η Ιρλανδία φλέρταρε με το ναζισμό για την απελευθέρωσή της από τη Βρετανία. Τους συγχωρέθηκε το εν λόγω κατόρθωμά τους, γιατί κιόλας, την τελευταία στιγμη, δεν πολέμησαν υπέρ του Χίτλερ, μολονότι είχαν φασιστική κυβέρνηση μέχρι το 1940.
Σιχαθήκαμε τους κάθε είδους γιάνκις. Yankees go down, under earth! Να μάθουν οτι θα πάνε στο διάολο, εν ανάγκη, αν είναι να αδειάσουν τόπο: για να εποικιστεί η χώρα τους απο μετανάστες, καμμια ανοχή στα ρατσιστικά κηρύγματα. Οι χθεσινοί μας σύμμαχοι αυτιανοί επίβουλοι της αληθιμης ελευθερίας. Επιτέλους τέλος με κάθε εθνικιστή. Καμια ανοχή σε κανέναν ρατσιστή. Η Εγκελσιανή δεκτικότητα προς τον Ιρλανδικό εθνικισμό ήταν μια κουφιοκεφαλιά, και παίρνει σήμερα για πάντα τέλος και χωρίς καμια διαπραγμάτευση. Ακόμα και για τον πιο ηλίθιο αντικαπιταλιστή – με βάση τα γεγονότα των τελευταίων μηνών – οι Ιρλανδοί πρέπει να γονατίσουν και να σκύψουν το κεφάλι χαμηλά, εμπροστά στους μετανάστες εργάτες, και όχι μόνο αυτοί θα σκύψουνε τα κεφάλια αλλα όλοι οι βολεμένοι δυτικοί και ανατολικοί, βόρειοι και νότιοι ημισφαιρικά.
Υ.Γ. Από εδώ και στο εξής η υποστήριξη κάθε είδους ιρλανδικού εθνικισμού, ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ, θα αποτελεί τεκμηριο μαλακίας, βλακείας και ρατσιστικών τάσεων
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΏΝ: Αυτό το σχόλιο έχει τροποποιηθεί. Η αρχική του μορφή ήταν ακριβώς η ίδια αλλά με CAPS ON.